خاطرات تنهائی

	خاطرات تنهائی
	دوری از ترا اینگونه التیام می بخشم

رد پایت

بار دیگر مینشینم گوشه ای تنها و خسته

روبرویم ساحل غم قایقی در هم شکسته

مینوازم غصه ام را در نی آرام و غمگین

باز برشن های ساحل رد پایت نقش بسته

2 نوشته شده در پنجشنبه 23 فروردین1386ساعت 22:30 توسط سهراب و طوبی |

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو

درباره وبلاگ

نوشته های پیشین

پیوندها